Το ελληνικό κράτος έχει πάρει θέση (και) σ’ αυτό τον πόλεμο. Έχει πάρει συγκεκριμένη θέση μάχης πολύ νωρίτερα από τα τέλη του περασμένου Φλεβάρη, όταν και ξεκίνησε η τρέχουσα φάση του πολέμου στην Ουκρανία.

Πήρε θέση μάχης, όταν ενεργοποίησε όλο τον στρατιωτικό και παραστρατιωτικό μηχανισμό του ν’ αλωνίζει και να σκοτώνει μετανάστ(ρι)ες κατά την περιβόητη “κρίση του Έβρου”, πριν δύο χρόνια ακριβώς. Πήρε θέση μάχης, όταν επί ΣΥΡΙΖΑ /AΝΕΛ παραχώρησε, πέραν της Σούδας, τη χρήση του λιμανιού της Aλεξανδρούπολης, της βάσης στην Λάρισα και το Στεφανοβίκειο Βόλου στον αμερικανικό στρατό, στο πλαίσιο του στρατηγικού σχεδιασμού του απέναντι στην Ρωσία.

Το ελληνικό κράτος έχει πάρει θέση σ’ αυτόν τον παγκόσμιο πόλεμο σε-αργή κίνηση εδώ και χρόνια. Κι ο ελληνικός ιμπεριαλισμός ποντάρει σταθερά στην καταστροφή όλης της περιφερειακής περιοχής του, επιχειρώντας να επωφεληθεί, έναντι της Τουρκίας, πάνω στα συντρίμμια: στην Μέση Ανατολή, την Βόρεια Αφρική και, πλέον, την Ανατολική Ευρώπη. Και δεν πρόκειται να σταματήσει, αν δεν τον σταματήσουμε!

ΚΑΜΙΑ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ

Antifa Community & Εργατική Αντιφασιστική Δράση

Ενάντια στις αποστολές όπλων και τους πολεμικούς σχεδιασμούς του ελληνικού κράτους εντός κι εκτός συνόρων.
Να βάλουμε οδόφραγμα τα εργατικά συμφέροντα!

Ενάντια στις αυξήσεις σε καύσιμα και είδη πρώτης ανάγκης, αγώνας για αυξήσεις στους μισθούς

Ρήξη με τις κρατικές προσταγές και την παγίωση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης

ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΣ-ΑΝΤΙΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟΣ

Όσοι και όσες δουλεύουμε στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς το ξέρουμε καλά. Ο χρόνος εργασίας δεν είναι ζήτημα προσωπικής εξυπηρέτησης. Ο χρόνος εργασίας δεν είναι επιλογή ατομικής διαπραγμάτευσης.

Ο χρόνος εργασίας επιβάλλεται από τα αφεντικά!

ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ -ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ

ΤΟ ΜΟΝΟ ΔΙΚΑΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΑΣ

Με πρόσχημα την «υγειονομική κρίση» της covid19 τα αφεντικά και τα κράτη τους έχουν επιβάλλει ένα πλήθος περιορισμών και καταναγκασμών σε βάρος του παγκόσμιου προλεταριάτου.

Η 4η βιομηχανική επανάσταση προελαύνει και η «πανδημία» λειτουργεί ως «επιταχυντής» αυτής της προέλασης: ρομποτική, ψηφιακές πλατφόρμες, οικονομία του διαμοιρασμού, μαζική τηλε-εργασία, τηλε-εκπαίδευση και τηλε-διασκέδαση.

Η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει: κατάργηση των ωραρίων, ελαστικοποίηση της εργασίας και φυσικά τσάκισμα των μισθών και αντικατάστασή τους με επιδόματα. Προκειμένου να εδραιωθεί το νέο καπιταλιστικό παράδειγμα πρέπει να συγκρουστεί με εμάς -τη σύγχρονη εργατική τάξη- και να αναδιαρθρώσει τους όρους της εργασίας και της ζωής μας.

Ο νέος ολοκληρωτισμός είναι το στρατηγικό σχέδιο των αφεντικών για να διαχειριστούν πολιτικά την κρίση και να οργανώσουν την αναδιάρθρωση. Γι’ αυτό η καθημερινή ζωή ρυθμίζεται από ένα διαρκές «Δίκαιο της Ανάγκης». Μέσα σε αυτή το σύνολο της κοινωνικής μας αναπαραγωγής έχει ανατεθεί στους μηχανισμούς της βιο-ασφάλειας και της δημόσιας τάξης, ενόσω ο εθνικισμός και ο μιλιταρισμός κατακτούν όλο και περισσότερο χώρο μέσα στο περιβάλλον της νέας «κανονικότητας».

Μας λένε ότι «όλα είναι προσωρινά», αλλά δείχνουμε καχυποψία. Οι παλιές «απαντήσεις» χάσκουν με το στόμα ανοιχτό μπροστά στη νέα κατάσταση. Όσο επείγον είναι να κατανοήσουμε τον κόσμο που τα αφεντικά σχεδιάζουν για εμάς, άλλο τόσο είναι να οργανωθούμε ως εργάτες/τριες απέναντι του.

Πρέπει να συζητήσουμε. Πρέπει να οργανωθούμε. Πρέπει να επιτεθούμε στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Antifa community
Εργατική Αντιφασιστική Δράση
Gameover
619 Womens Collective